Skip to content

ZAPOWIEDŹ FINAŁU ELF VIENNA VIKINGS – RHEIN FIRE OD JAKUBA SAMELA

W ramach przygotowań przed najważniejszym niedzielnym wydarzeniem w Europie, czyli finałem ligi ELF Vikings Vienna – Rhein Fire, na łamach NFL Polska, przedstawiam wam jak zbudowane są obie ekipy biorące udział w meczu o tytuł. Zapraszam! I przypominam, finał można obejrzeć na antenie Polsatu Sport 3, od godziny 15.30.

Jeśli chcielibyście dołączyć do #TeamNFLPolska i nas wesprzeć na serwisie Patronite, szczegóły znajdziecie na https://patronite.pl/nflpolska.com

lub klikając przycisk ->

Wspieraj Autora na Patronite

Z góry bardzo serdecznie dziękujemy! Dzięki temu wsparciu możemy funkcjonować i się rozwijać.

***

Dla przejrzystości podzielimy sobie obie drużyny na formacje, gdzie omówię dla Was kluczowe, w mojej ocenie, osoby dla tego meczu.

VIENNA VIKINGS:

SZTAB SZKOLENIOWY

Vienna Vikings prowadzi już od wielu lat ich były importowany zawodnik Chris Calaycay. To specjalista od gry defensywnej, a szczególnie DBs. Będąc na stanowisku Head Coacha pokazał, że jest świetnym zarządzającym drużyną i potrafi wydobyć to co najlepsze ze swoich zawodników, szczególnie kiedy nie wszystko idzie po ich myśli. W tym roku Vikings mieli sporo starć rozstrzygających się w ostatnich sekundach, a pomimo to zachowali perfekcyjny bilans.

Poza nim obaj koordynatorzy to Austriacy – koordynator defensywy Daniel Aubock wychowany w systemie Vikings oraz Max Sommer, który poza koordynowaniem ataku jest też trenerem głównym reprezentacji Austrii. Większość pozostałych trenerów pozycyjnych to „wychowankowie” Vikings, poza dwójką – Maria Pankhalla (Finka, koordynator ST i RB) oraz bardzo dobrze znany z Wrocławia Nick Johansen (TE). Ich największym atutem jest wieloletnie zgranie oraz znajomość zalet oraz wad swoich systemów gry i zawodników.

QB – BEN HOLMES – Holmes nie imponuje warunkami fizycznymi, ale posiada świetne umiejętności prowadzenia ofensywy, szczególnie w czytaniu defensywy. Pomimo tego, że musiał pauzować przez 3 spotkani z powodu kontuzji, nadal na koniec sezonu był w czołówce efektywności rozgrywających z 2603 jardami, 34 przyłożeniami i tylko 5 przechwytami! Potrafi świetnie odczytać luki w defensywie i ma na tyle silne ramię, że bez problemu potrafi obsłużyć każdy ze swoich celów. Jest też wystarczająco mobilny, żeby w razie potrzeby zdobyć brakujące jardy samemu dołem.

RB – Karri Pajarinen – bardzo solidna opcja w ofensywie Vikings, wybiegał ponad 1123 yardów w sezonie i zdobył 13 przyłożeń. Nie popełnia błędów, zawsze walczy o pozytywne jardy i potrafi być też celem w grze podaniowej, ale zdecydowanie lepiej czuje się ustawiony koło rozgrywającego. Bardzo dobrze wykorzystuje bloki swojej linii, ale nie jest to zawodnik, który sam z siebie będzie w stanie stworzyć eksplozywne zagranie.

OL – poza bardzo mocną grupą Austriaków, mamy tutaj  2 importów – C z Wielkiej Brytanii Matthew Daltrey i Fin Tony Koskinen. Całościowo linia ofensywa Vikings stylowo wpasowuje się w całą ofensywę. Nie jest to najmocniejsza linia, w grze biegowej czasem mają problemy fizyczne, natomiast wiedzą jak wykorzystywać ustawienie przeciwników i nie popełniają błędów schematycznych. W grze podaniowej potrafią dostarczyć dostatecznie czasu dla swojego rozgrywającego. Natomiast w tym sezonie nie mierzyli się jeszcze z linią defensywą, która prezentuje się tak dobrze jak ta z Fire, także zobaczymy jak utrzymają się szczególnie w pass protection.

WR/TE – Reece Horn, Kimi Linnainmaa, Florian Bierbaumer, Jordan Buah czy Noah Toure (Offensive Rookie of the year) – ta grupa powoduje, że mamy do czynienia tutaj z zupełnie innym stylem ofensywy niż ten, który prezentuje Rhein Fire. Vikings, z tymi wszystkimi zawodnikami, mogą atakować całe boisko, wykorzystując grę podaniową i defensywa rywali ma ogromny problem na kim skupić swoją uwagę. Każdy z tych skrzydłowych potrafi „na własną rękę” wygrać mecz, jeśli mu się na to pozwoli. Horn to statystycznie TOP 3 we wszystkich kategoriach. Linnmainmaa dołączył do drużyny w trakcie sezonu, ale doskonale zna ligę i już raz zaliczył świetny występ w finale ELF w 2022 roku. Jordan Buah, który też wrócił po kontuzji, jest zdecydowanie celem dalekich podań Holmesa (ponad 19 jardów na złapane podanie) i w każdej sytuacji, kiedy otrzymuje piłkę, jest w stanie zdobyć punkty. Ostatni w tej grupie to tegoroczny uczestnik programu IPP Florian Bierbaumer – w metryce widnieje jako TE, ale zdecydowanie jego specjalnością jest łapanie podań, nie blokowanie. Jest to najlepszy cel w red zone dla Holmsa. I po przekroczeniu 20 jarda oczekujcie zwiększonej aktywności tego zawodnika.

DL – w sezonie, ta grupa pozycyjna miała dużo kontuzji i musieli przetrwać duże problemy personalne. Dwójka najlepszych zawodników, to zdecydowanie Marvin Wappl i Leon Balogh. Ten drugi, większość sezonu pauzował przez kontuzję, ale jest to ich najlepszy zawodnik i jeśli będzie zdrowy, to będzie to duże wsparcie dla defensywy Vikings.

LB – najlepsza formacja w defensywie, prowadzona przez dwójkę Austriaków – duet Noel Swancar i Nikolaus Terlitza. Obaj bardzo solidni gracze, rzadko popełniający błędy i solidnie wspierają linię defensywą. Ich gra będzie kluczowa w tym finale, przy zatrzymywaniu gry biegowej Rhein Fire.

DB – dwójka importów amerykańskich – Cole Coleman i Exavier Edwards to solidny duet. Szczególnie Edwards, jeśli będzie w pełni zdrowy, to zawodnik wielozadaniowy, który na boisku nie tylko pomaga w defensywie ale udziela się też mocno jako returner w special teams. A nawet Running Back w ofensywie! Dodatkowo mamy tutaj Fina Elmeri Laalo oraz wychowanka Vikings Luisa Horvatha (safety) i grającego jako nickle i punter Benjamina Straighta.

SPECJALIŚCI K/P/LS – przez cały sezon, wydaje się, że największa bolączka Vikings. W tej grupie aktualnie najlepiej pokazuje się Dennis Tasic – kopacz z dobrym zasięgiem, ale bardzo nierówny, nawet na krótkich odległościach. Vikings tracą wiele okazji na punkty poprzez nietrafione podwyższenia czy field goals. Punterem jest obrońca Benjamin Straight, który kopie efektywnie i szybko, co zmniejsza znacząco ryzyko zablokowania.

 

RHEIN FIRE:

SZTAB SZKOLENIOWY

Trenerem głównym Rhein FIre jest Jim Tomsula – posiada on ogrom doświadczenia na poziomie uniwersyteckim, NFL oraz – co daje mu wyjątkowe kwalifikacje do pełnienia obecnej roli – NFL Europe! Tomsula to świetny specjalista od linii defensywnej na poziomie NFL i dzięki tej roli doszedł aż do najwyższej posady w San Francisco 49ers, gdzie przez jeden sezon był trenerem głównym. Tomsula ma dwójkę świetnych koordynatorów amerykańskich, którzy bardzo dobrze znają realia Europy.

Andrew Weidinger (OC) to były head coach Barcelona Dragons, którą doprowadził do półfinałów ELF. W drugim sezonie w Fire, po raz kolejny prowadzi bardzo efektywną oraz kiedy trzeba efektowną ofensywę, gdzie poza bardzo zróżnicowaną grą biegową zawsze trzeba uważać na eksplozywne podanie po play action.

Koordynatorem defensywy jest Richard Kent, który poza NFL Europe i uniwersytetami, długie lata pracował też w kanadyjskiej CFL. Przed Rhein Fire spędził jeden sezon w Leipzig Kings w 2022 roku. Jego defensywa charakteryzuje się agresywnością i stara się dyktować warunki ofensywie przeciwnika.

QB – Jadrian Clark to od wielu lat świetny rozgrywający na europejskich boiskach. Zdobywał tytuły w GFL oraz ELF. W poprzednim roku bił rekordy prowadząc ofensywę Fire. W tym sezonie jego statystyki trochę „wróciły na ziemię”. Pomimo to, nadal zakończył sezon z ponad 2 000 jardami, 27 przyłożeniami i tylko 8 przechwytami. Jego doświadczenie, połączone z kreatywnością koordynatora ofensywy, tworzy świetną kombinację na boisku. Clark potrafi też dobrze wykorzystywać swoje szanse w grze podaniowej w play action, posyłając piłkę do swoich WR na dalekich ścieżkach. Sam też jest na tyle mobilny, że potrafi zdobyć jardy w grze biegowej albo zyskać więcej czasu w kieszeni, żeby jego skrzydłowi uwolnili się od krycia.

RB – Glen Toonga to klucz do całego ataku Fire i dla nikogo nie jest to zaskoczenie. Toonga to RB, który dobrze doprowadzony do punktu ataku, potrafi siać spustoszenie w drugiej i trzeciej linii obrony. Bardzo podobny stylowo do Derrika Henry (ale trochę mniejszych rozmiarów) Toonga potrafi, przy wsparciu linii ofensywnej, na własnych barkach pociągnąć ciężar gry swoimi siłowymi biegami. Jeśli Vikings myślą o zatrzymaniu jego gry, to muszą bardzo szybko próbować przedostać się na drugą stronę linii, ponieważ jeśli Toonga już dobiega do przestrzeni w OL bez kontaktu, to jest to idealna sytuacja dla niego i zawsze będzie w stanie wyciągnąć dodatkowe jardy.

OL – Rhein Fire od początku mocno inwestowała w te formację sprowadzając czołowych liniowych z całego regionu oraz kraju. Przewodzi jej lewy tackle – Sven Breidenbach, który jeszcze w 2020 zdobywał mistrzostwo Polski z Panthers.

WR/TE – McKnight to jeden z najbardziej eksplozywnych zawodników w lidze. Przez krótki moment pauzował, ale teraz, po powrocie, daje ofensywie Fire kogoś, kto potrafi wykorzystać krycie, 1 na 1, w sytuacji gdy reszta defensywy jest w pełni skupiona na zatrzymaniu gry biegowej. Poza umiejętnościami jako skrzydłowy, jest też bardzo niebezpiecznym returnerem. Drugi najważniejszy zawodnik w tej grupie to Harlan Kwofie – jeden z najbardziej produktywnych europejskich skrzydłowych świetnie radzi sobie wykorzystując to, że większość uwagi skupiona jest na amerykańskim WR. Zdobywa prawie 19 jardów na każde złapane podanie, co powoduje, że zdecydowanie jest to cel na długie podania.

 

DEFENSYWA

DL – bardzo mocna formacja Fire, w której przewodzi były zawodnik Seattle Seahawks Aaron Donkor. Niemiec, po okresie IPP, wrócił do Europy i świetnie wykorzystuje swoje doświadczenie z najlepszej ligi futbolowej. Sam zaliczył 8,5 sacków i 14 powaleń za linią wznowienia, także będzie na pewno kluczowym zawodnikiem przy próbie zatrzymania ataku podaniowego Vikings.

LB – duet Flamur Simon I Marius Kensy, to jedna z najlepszych par linebackerów w Europie. Obaj mają świetne instynkty do gry i popierają to statystyki – obaj w sumie mają 169 tackles. Dużo większym wyzwaniem dla nich będzie skupienie się na kryciu i walka na ścieżkach z Florianem Bierbaumerem czy Kimim Linnainmaa – tutaj zobaczymy jak dobrze spiszą się w tych pojedynkach, bo to będzie kluczem do zatrzymania Vikings w środku pola.

DB – Tutaj szczególnie wyróżniają się dwaj zawodnicy – Omari Williams i Tony Anderson (Francja). To na ich barkach głównie będzie spoczywać zatrzymanie pełnej gamy skrzydłowych Vikings. Omari to bardzo doświadczony corner, który świetnie radzi sobie w przechwytywaniu podań. Francuz z przeszłością w CFL, też zaliczył w tym roku już dwa przechwyty. Obaj będą wystawieni na mocną próbę podczas finału.

SPECJALIŚCI K/P/LS Tutaj bardzo solidnie spisuje się kopacz Sebastian Van Santen – podwyższenia na dobrym poziomie 85%, natomiast pamiętajmy też, że przy kopnięciach z pola udało mu się zaliczyć najdłuższe kopnięcie z 53 jardów. Te statystyki w meczach o najwyższą stawkę mogą być kluczowe.

 

Podsumowując: osobiście uważam, że będzie to bardzo ciekawy. Mamy starcie dwóch różnych podejść do gry ofensywnej i budowania drużyny. A w takich spotkaniach, myślę że większą szansę na wygraną ma drużyna z lepszą gra biegową i kopaczem, czyli w tym wypadku Rhein Fire. Ale jak pokazał ten sezon, Vikings przyparci do muru potrafią znaleźć dodatkową energię. Przekonamy już około 18.30 kto przechyli szalę na swoją stronę.

***

Mamy też swoją, dedykowaną grupę na Facebooku. Zapraszamy do dołączenia.
https://www.facebook.com/groups/464888500937826/

Zostaw odpowiedź

Odkryj więcej z NFLPolska

Zasubskrybuj już teraz, aby czytać dalej i uzyskać dostęp do pełnego archiwum.

Czytaj dalej