Skip to content
Posted by nflpolska AKTUALNOŚCI

NFL Divisional Round – zapowiedź Philadelphia Eagles vs New York Giants

Na zakończenie sobotnio-niedzielnego wieczoru z NFL, o 2.15 polskiego czasu, czekają nas derby NFC East. W finale konferencji NFC zamelduje się ktoś z duetu Philadelphia Eagles – New York Giants. Zapowiedź spotkania przygotowali Łukasz Pająk (Giants) oraz Miłosz Marek (Eagles). Zapraszamy!

Na wstępie przypominamy o naszej zapowiedzi weekendu w podcascie NFLplRadio:

A teraz przechodzimy do części właściwej…

New York Giants i Philadelphia Eagles zagrają ze sobą po raz trzeci w ciągu 41 dni. Pierwszy w tym sezonie mecz odbył się 11 grudnia 2022 w Nowym Jorku. Eagles wygrali wtedy pewnie 48-22. Drugi mecz odbył się zaledwie dwa tygodnie temu, 8 stycznia 2023, w Filadelfii. Wtedy także zwyciężyli Eagles – tym razem 22-16. 

Myślę, że jakieś poważniejsze wnioski można wyciągać wnioski jedynie z pierwszego z tych spotkań. W drugim Giganci wystawili wielu rezerwowych, np. rozgrywającym był nominalny trzeci QB Davis Webb a Daniel Jones nie rozegrał nawet jednego snapu. Podobnie jak Saquon Barkley i kilku innych kluczowych zawodników. Giants mając zapewnione 6 miejsce w play-offs nie walczyli już o nic, w przeciwieństwie do Eagels, którym zwycięstwo było potrzebne do zagwarantowania sobie 1 miejsca w NFC. 

W pierwszym meczu Giants zagrali osłabieni brakiem choćby Adoree Jacksona. Porażka NYG jednak była zdecydowana i Eagles mają prawo czuć się faworytami w  nadchodzącym starciu Divisional Round, ale Giants nie są bez szans. 

Atuty drużyny z Nowego Jorku

Pierwszy z nich to HC Brian Daboll. To co zrobił ten niesłychanie sympatyczny, pucułowaty brodacz z Niebieskimi jest naprawdę imponujące! Daboll często jest wymieniany jako poważny, być może najpoważniejszy, kandydat do nagrody Coach of the Year NFL. Dość powiedzieć, że grając niemal tym samym składem, jakim rok wcześniej dysponował Joe Judge zdołał nie tylko wygrać 5 meczów więcej, ale przede wszystkim wprowadził NYG do play-offs. Zwycięstwo w Rundzie Dzikich Kart z Vikings jest “truskawką na torcie” dokonań coacha, który już dziś w niebieskiej części Nowego Jorku porównywany jest do trenerskich legend Giants, np. do Billa Parcellsa. Parcells także w pierwszym roku pracy awansował do play-offs a potem dwukrotnie Giants pod jego przywództwem wygrali SuperBowl (1987, 1991). 

Sukces Briana Dabolla, a więc tym samym sukces New York Giants, opiera się po pierwsze na odbudowaniu dwóch największych gwiazd ofensywy Saquona Barkley’a i Daniela Jonesa. Po drugie na trafnym dobraniu koordynatorów ataku i obrony. OC Mike Kafka i DC Don „Wink” Martindale. O ile co do talentu Winka Martindale’a nikt wątpliwości nie ma, to już połowa kibiców Giants lubi ponarzekać na Mike’a Kafkę. Niektórzy postulują by to Daboll sam wywoływał zagrywki. Co mówią nam liczby? Zarówno rok, jak i dwa lata temu offense Giants był klasyfikowany jako atak nr 31, czyli drugi z najgorszych ataków ligi. W tym roku offense Niebieskich został sklasyfikowany na miejscu 18 (dane za https://www.covers.com/sport/football/nfl/statistics). Co mówi nam posezonowe zainteresowanie drużyn, które nie grają w play-offs a chcą przejąć  Kafkę jak OC lub HC? New York Giants dostali prośby o zgodę na rozmowy z Kafką od Indianapolis Colts, Carolina Panthers oraz Houston Texans. Niektórzy złośliwi fani piszą na forach Giants, że sami podesłali kontakt do Kafki tym drużynom. Dla uzupełnienia – Indianapolis Colts chcą także przejąć Winka Martindale’a jako HC. 

Po trzecie wreszcie Brian Daboll sprawił swoją energią, witalnością i wizją, że grupa wyśmiewanych i lekceważonych graczy stała się naprawdę “teamem”. G-Men uwierzyli, że sky is the limit. Czy tym “niebem” będzie SuperBowl? Trudne, ale nie niewykonalne. Weźmy takiego Isaiah Hodginsa, który pod opieką Kafki i Dabolla przeżywa eksplozję kariery. Nie kojarzysz takiego nazwiska? Nic dziwnego! Hodgins to WR wybrany przez Buffalo Bills w drafcie 2020 roku w 6 rundzie jako 207 pick. W ciągu dwóch sezonów w drużynie z drugiego końca stanu Nowy Jork zagrał w dwóch meczach i złapał 4 podania na 41 jardów. Pewnie dlatego został z Bills zwolniony 1 listopada 2022 roku a już dzień później zasilił szeregi Giants i od tego czasu w 8 meczach złapał 33 podania na 351 jardy, w tym 4 TD. W czasie ostatniego meczu z Vikings Hodgins złapał 8 z 9 posłanych w jego kierunku piłek. Dało to drużynie 105 jardów oraz 1 TD. 

Esencja Briana Dabolla – radość po wygraniu meczu z Green Bay Packers w Londynie.

Drugim atutem New York Giants jest Daniel Jones. Taka ocena wyboru nr 6 z Draftu 2019 brzmi to może kontrowersyjnie, ale myślę, że już sezon zasadniczy sprawił, że nikt nie śmieje się z Daniela Jonesa. Mecz sprzed tygodnia, ten z Wild Cards z Vikings, sprawił, że Danny Dimes jest jeszcze bardziej chwalony i doceniany. Jones zyskał także szacunek fanów innych drużyn, jak choćby Skipa Baylessa.

Najbardziej przyczynił się do wzrostu szacunku sam Jones. QB Giants dużo i świetnie biega i już nie potyka się o własne nogi. Co ważne biega mniej ryzykownie niż np. Josh Allen, do którego często bywa porównywany:
Josh Allen w sezonie regularnym: 726 jardów / 7 rushing TD / 7 fumble. 

Daniel Jones w sezonie regularnym: 708 jardów / 7 rushing TD / 2 fumble. 

Straty to było coś co sprawiało, że przez te kilka lat w NFL Jones nie miał dobrej opinii. Ale Daniel Jones z roku na rok ogranicza ilość strat:

2019 – 24 TD / 12 INT / 6 FUMBLE
2020 – 11 TD / 10 INT / 3 FUMBLE

2021 – 10 TD / 7 INT / 2 FUMBLE

2022 – 15 TD / 5 INT / 2 FUMBLE

Ilość TD podaniowych nie jest imponująca, ale też offense Giants nie należy do eksplozywnych. Jest to raczej atak “zadaniowy”, minimalistyczny. Wydaje się też, że jest to atak z potencjałem, co pokazał mecz z Vikings.

O ile Daniel Jones, jako “franchise QB”, wątpliwości kibiców w Nowym Jorku budził w zasadzie od momentu wyboru w drafcie, to niewątpliwie ma ogromne poparcie w drużynie. LB Jaylon Smith po meczu w Minnesocie /od 30 sek./:

Jako pointa występu Daniela Jonesa w Wild Cards, jego statystyki z tego meczu. Jak się okazało Jones jest pierwszym QB w historii play-offów NFL który w meczu uzyskał 300+ pass yds, 2+ pass TD & 70+ rush yds.

Trzecim atutem NYG jest oczywiście Saquon Barkley. 1312 jardów wybieganych przez niego w tym sezonie to jego najlepszy wynik w karierze. Do tego Saquon dołożył 10 TD. A jeszcze trzeba doliczyć trzeba 338 jardów zdobytych po złapanych podaniach. Ale Saquon to nie tylko liczby – jest on też liderem, gwiazda i “motorem napędowym” Niebieskich. I najważniejsza wiadomość – Saquon Barkley jest zdrowy. Przypomnę, że dwóch poprzednich sezonach Barkley zagrał w zaledwie w 15 meczach. W tym w 17. 16 w sezonie zasadniczym i 1 w play-offs. Nie zagrał tylko w ostatnim meczu sezonu zasadniczego z Eagles. Jeżeli w sezonie zasadniczym mówiło się czasem, że gra z lekkim urazem, to teraz wydaje się, że wszystko ze zdrowiem Saquona jest w porządku. A zdrowy Barkley może wszystko. Dwa TD w meczu z Minnesotą pokazały jego wszechstronność. W pierwszym wykorzystując bloki kolegów i swoją szybkość przebiegł 28 jardów i wpadł w endzone. Drugi TD, ten który dał Giants zwycięstwo, to pokaz siły Barkley’a, który miał do przebiegnięcia zaledwie 2 jardy, ale musiał przedzierać się przez środek formacji obronnej Vikings. To przyłożenie zdobył z Dalvinem Tomlinsonem zawieszonym na plecach. Dalvin Tomlinson to defensywny liniowy ważący blisko 150 kg! Polecam uwadze. Naprawdę ponadprzeciętny pokaz siły i determinacji.

Wreszcie jako czwarty atut warto wymienić obronę. Wspomniałem już, że DC Wink Martindale jest bardzo ceniony przez kibiców Giants… i organizację Indianapolis Colts. Obrona Giants jest dobra w dwóch rzeczach: bronieniu trzecich prób i bronieniu w redzone. Martindale, a w zasadzie prowadzona przez niego obrona znana jest z adaptowania się do gry przeciwnika. Stąd często G-Men tracą punkty na początku spotkania, ale potem są w stanie zablokować atak przeciwnika. Dlatego w meczu Divisional Round nikogo nie powinien dziwić wynik z początku spotkania np. 7-0 czy nawet 10-0 dla Eagles. Potem zdobywanie punktów zapewne będzie przychodzić drużynie z Filadelfii już trudniej. Znakomicie prezentuje się zwłaszcza linia defensywna Giants. Dwaj liderzy tej linii Dexter Lawrence i Leonard Williams są w Giants od 2019 roku, ale dopiero w tym roku, pod okiem Winka Martindale’a, stali się postrachem OL i QB innych drużyn. Jako ciekawostkę warto przytoczyć fakt, że Dexter Lawrence jest w Nowym Jorku dzięki pickowi w drafcie, który Giants uzyskali od Cleveland Browns za oddanie tam Odella Beckhama Jr.

Ważną informacją w kontekście gry secondary, czyli najsłabszej części obrony, jest powrót po kontuzji CB Adoree Jacksona. Jak ważny jest to zawodnik dla NYG pokazuje to mecz w Wild Cards. Jackson skutecznie zablokował największą gwiazdę Vikings Justina Jeffersona, który w całym meczu złapał 7 piłek zdobywając w ten sposób 47 jardów. Jeffersona zdobył tylko 7 jardów po złapaniu piłki (“after catch”)! Adoree Jackson był jego cieniem w 85% akcji.

Obrona Giants, jako się rzekło, adaptuje się do gry przeciwnika. W meczu z Vikings Justin Jefferson po pierwszej kwarcie, w której zdobył 37 yds zaliczył już tylko 10 jardów. A w kwarcie czwartej 0 (słownie: zero)! Kirk Cousins nie podał do niego w ostatniej części spotkania ani razu!

Języczkiem u wagi podczas pojedynku z Eagles może być zdrowie, w tym zdrowie obrony. Nie licząc zawodników, którzy wypadli już jakiś czas temu i nie można na nich liczyć w tym sezonie (tradycyjnie WR Sterling Shepard), to w Giants wszyscy są zdrowi! Nawet kontuzjowany w ostatnim meczu S Jason Pinnock trenuje już na pełnych obrotach. Co prawda kilku trenuje z ograniczeniami (“Limited participation in practice”) w tym dwóch ważnych starterów WR Isaiah Hodgins i OLB Azeez Ojulari, ale wydaje się występ żadnego z nich nie jest zagrożony. Choć obecnie status Ojulariego to “występ wątpliwy” (“Questionable”) to warto wspomnieć, że zazwyczaj trenuje on z ograniczeniami a jego status to zazwyczaj jest… Questionable.

Jak ważne jest w tym kontekście jest zdrowie to warto powiedzieć, że mecz sprzed tygodnia z Vikings był PIERWSZYM w tym sezonie kiedy na boisku razem zagrali wszyscy liderzy obrony: NT Dexter Lawrence, DT Leonard Williams, OLB Kayvon Thibodeaux, FS Xavier McKinney, CB Adoree Jackson i OLB Azeez Ojulari. 

Słabości drużyny z Nowego Jorku

Słabą stroną Giants jest przede wszystkim atak. Nie jest to atak totalny i zdolny “zniszczyć” każdego. Jones i Barkley nie mogą naprzemiennie biegać z piłką przez cały mecz. Musi funkcjonować także gra podaniowa, co będzie niesłychanie trudne zwłaszcza przy tak znakomitej trzeciej linii obrony Eagles. Ale Daboll i Kafka na pewno przygotują kilka niespodzianek w ataku. Tego możemy być pewni!

W tym sezonie Giants tylko dwukrotnie zdobyli ponad 30 pkt w meczu. W 17 kolejce pokonali Indianapolis Colts 38-10 a ubiegłotygodniowe zwycięstwo z Vikings miało rozmiar 31-24. Czy uda się zdobyć ponad 30 pkt. i tym razem? Jeżeli tak, to być może obrona natchniona adaptacyjnym sprytem Winka Martindale’a powstrzyma Eagles poniżej tej granicy i to może dać zwycięstwo NYG. 

Drugą słabością NYG jest głębia składu. Spora część korpusu WR oraz CB to zawodnicy z dlaekich rund draftu lub pozyskani w trakcie sezonu spośród zawodników zwolnionych z innych klubów. Patrz: Isaiah Hodgins – ten przypadek omówiłem powyżej. Trudno tutaj szukać takich gwiazd jak A.J. Brown i DeVonta Smith albo James Bradberry i Darius Slay. 

Po trzecie wreszcie secondary też nie jest atutem Giants. Adoree Jackson z pewnością jest w stanie wyłączyć z gry jednego z dwóch liderów Eagles A.J. Browna lub DeVonta Smitha. Ale nie obu. Czy reszta secondary jest w stanie skutecznie ograniczyć poczynania tego drugiego i korpusu TD filadelfijczyków? Duży znak zapytania.

Jak zakończy się przygoda New York Giants zatytułowana “Sezon 2022 i play-offs 2023”? Jakkolwiek by się nie zakończyła wydaje się, że Giants już ten sezon mogą oznaczyć jako SUKCES. Mogą dojść nawet do SuperBowl. Mogą wygrać z Eagles. Eagles z NYG wygrać muszą. 

To tylko jeden mecz, to NFL, to play-offs, to NFC Beast… tu wszystko się może zdarzyć.

Autor: Łukasz Pająk

Konia z rzędem temu, kto wymyśliłby przed sezonem to Eagles znajdą się na pierwszym miejscu w NFL. Co prawda w poprzednich play-off widać było, że rozwój zespołu zmierza w dobrą stronę.

W całym procesie osobiście wydaje mi się, że za mało mówi się o roli Nicka Sirianniego. Początkowo wiele uwagi poświęcało się jego komentarzom podczas NFL Combine czy sposobom prowadzenia pierwszych treningów. Po dwóch latach zespół z Filadelfii przystępuje do play-off’ów z najwyższego rozstawienia, a nawet przez moment nazwisko trenera nie pojawio się w dyskusji o nagrodzie dla trenera roku.

Eagles zakończyli rundę zasadniczą z bilansem 14-3, ale mimo to w Mieście Braterskiej Miłości nie będą spać spokojnie przed starciem z dywizyjnym rywalem, którego pokonali nieznacznie w ostatnim weekendzie sezonu zasadniczego. 

Kluczem do sukcesu będzie forma Jalena Hurtsa, rozgrywającego Orłów. Końcówka rundy zasadniczej pokazała jego duży wpływ na drużynę, co powinno tylko podbić jego notowania w rywalizacji o tytuł MVP sezonu. 

Sirianni zbudował w Filadelfii zbalansowaną ofensywę, która swoją siłę pokazuje przede wszystkim w red zone. W sezonie regularnym Eagles zdobyli aż 32 TD biegiem – o 8 więcej niż drugi najlepszy zespół. Dodatkowo zanotowali średnią jadrów na próbę na poziomie 4,6, a wszystko rozkłada się na rozbudowaną grupę biegaczy z Milesem Sandersem na czele. 

Odkąd do zespołu dołączył AJ Brown, odmieniła się także gra podaniowa. Hurts ma do dyspozycji dwóch elitarnych skrzydłowych oraz solidne wsparcie. 

Tydzień przerwy dobrze podzialał na liderów NFC. Przed sobotnim starciem z gry wykluczony będzie tylko cornerback Avonte Maddox. Zdrowie dopisuje przed najważniejszymi starciami. Najważniejszy będzie powrót prawego tackle’a – Lane’a Johnsona. Z injury reserve powracają C.J. Gardner-Johnson oraz Robert Quinn. Do gry powinni być gotowi także Robert Quinn oraz Brandon Graham. Z kolei Hurts nie był brany pod uwagę pod względem raportów, choć ciągle pozostają obawy o jego rzucające ramię. 

Eagles wygrali oba mecze z Giants w tym sezonie i są zdecydowanym faworytem przed potyczką. Magia i presja play-off pokazuje jednak, że nie ma żadnego pewniaka. Wystarczy spojrzeć na wyniki z poprzedniego tygodnia. Z kolei w poprzednim sezonie obie ekipy rozstawione z #1 – Packers i Titans – pożegnali się z marzeniami o Trofeum Lombardiego już po jednym meczu. 

Autor: Miłosz Marek

***
Zachęcamy też do zapowiedzi pierwszego spotkania:
***

Na koniec przypominamy, że mamy swoją, dedykowaną grupę na facebooku. Zapraszamy do dołączenia.

https://www.facebook.com/groups/464888500937826/

Categories

AKTUALNOŚCI, NFL, NFL, Wpisy

Tags

, , ,

nflpolska View All

Zostaw odpowiedź

Odkryj więcej z NFLPolska

Zasubskrybuj już teraz, aby czytać dalej i uzyskać dostęp do pełnego archiwum.

Czytaj dalej