Skip to content
Posted by nflpolska AKTUALNOŚCI

Z notatnika Rams #11 i co potem cz2

13 tydzień rozgrywek to mecz wewnątrz dywizji NFC West. Ostatni w dywizji Rams, podejmowali u siebie zajmujących drugie miejsce Seattle Seahawks. Zapraszamy na relację i kolejne rozważania o przyszłości zespołu. Tekst Maciej Michalec.

Na wstępie przypominamy o naszym podcaście, z podsumowaniem week 13 i zapowiedzią kolejnego tygodnia w NFL.

***

Spotkanie przeciwko podopiecznym Pete’a Carrolla było istotne tylko dla niego i jego ekipy. Hawks walczą o playoffs i są w dywizji bardzo blisko San Francisco 49ers, Rams natomiast nie grają już o absolutnie nic i nie mają żadnego interesu w wygrywaniu już do końca sezonu jakichkolwiek meczów. To, 225 milionów urazów graczy gospodarzy i wisienka na torcie w postaci czlowieka, o najbardziej absurdalnej ksywce w historii NFL, mającego obsadzić pozycję rozgrywającego powodowały, że na Seahawks spoczywała horrendalna presja. Mieli bowiem zagrać mecz, którego nie dało się przegrać. Czy nie przegrali? Zapraszam do lektury.

Pierwsze punkty spotkania padły łupem gospodarzy. Przyłożenie, po 1-jardowym biegu zdobył Cam Akers:

Po trafionym podwyższeniu Rams wyszli na 7-punktowe prowadzenie.

Odpowiedż Hawks? Szybka i skuteczna. TD zdobył Tyler Lockett, a asystę zaliczył Geno Smith:

Celne extra point i remis 7-7.

W pierwszej odsłonie meczu opglądaliśmy jeszcze jedną akcję punktową. Matt Gay trafił z 40 jardów, wyprowadzdając gospodarzy na prowadzenie 10-7.

Drugą kwartę mocno rozpoczeli Seahawks. 11 zagrywek, 91 jardów i przyłożenie Noah Fanta, ponownie wyprowadziło na prowadzenie gości:

Trzeba przyznać, że asysta Geno była kapitalna.

Po celnym podwyższeniu było teraz 14-10.

Odpowiedź podopiecznych Seana McVay? Pick rzucony przez Wilka z Wall Street (niezmiennie śmieszy mnie ta ksywka):

Świetny przechwyt zaliczył Tariq Woolen.

Do końca pierwszej połowy meczu oglądaliśmy jeszcze jedną akcję punktową. Ponownie, tym razem z 54 jardów trafił Matt Gay, zmniejszając stratę gospodarzy do jednego oczka.

Na tym poziomie spotkanie było zadziwiająco wyrównane (biorąc pod uwagę fakt, że po jednaj stronie stał Wolford, a po drugiej kapitalny w tym sezonie Geno Smith), a obydwie ekipy rozdzielał tylko błąd rozgrywającego Rams.

Trzecia kwarta meczu to ,,popis” drużyny Seahawks.

Najpierw Geno Smith zaliczył fumble (po sacku Michaela Hoechta) i goście stracili futbolówkę:

Poźniej Field Goal trafił Jason Myers, powiększając przewagę gości do czterech oczek.

Na koniec Geno ponownie stracił piłkę. Tym razem przechwytem popisał się Bobby Wagner:

Wynik na koniec trzeciej kwarty? 17-13

Ostatnia odsłona meczu to prawdziwa wymiana ciosów obydwu ekip.

Pierwsi uderzyli Rams. Field Goal, z 32 jardów ponownie trafił Matt Gay.

Odpowiedź Seahawks? Taka sama. Trzypunktowe trafienie Jasona Myersa z 26 jardów.

Kolej gospodarzy? Drugie w tym meczu przyłożenie biegowe Cama Akersa:

Odpowiedź gości? TD DK Metcalfa i trzecia asysta Geno Smitha:

Wynik na tablicy? 27-23 i 36 sekund do zakończenia meczu.

Akcji punktowych już się nie oglądaliśmy, a na koniec jeszcze ,,mocniejsze” wrażenie zostawił po sobie Wilk z Inglewood:

Ktoś mi powie do jakiego gracza ekipy z LA jest podobny goat namalowany na środku boiska? Bo właśnie do niego próbował chyba podać Walford.

Zaskakująco atrakcyjne spotkanie padło łupem Seahawks 27-23. Ważne ,,W” dla ekipy Pete’a Carrolla, nieistotne ,,L” dla Seana McVay i spółki. Hawks walczą dalej, Rams dalej tankują.

Zawodnik meczu:

Geno Smith 28/39, 367 YDS, 3 TDs, 1 INT.

Niesamowity jest skok jakościowy Geno w tym roku. Szósty w Lidze w jardach, piąty w przyłożeniach, mniej INTs niż Mahomes, Allen, Herbert, Cousins, Carr, Rodgers… Drugi w NFL w klasyfikacji passer rating… Seahawks mogą tylko żałować tego, że Geno kończy się po obecnym sezonie kontrakt.

Na plus:

Tutu Atwell 2/5 TGTS, 48 YDS, 4 CAR, 23 rush YDS.

Brandon Powell 4/4 TGTS, 39 YDS, 3 CAR, 45 rush YDS.

Dwójka skrzydłowych pokazała się w tym meczu z bardzo dobrej strony i ma duże szanse na pozostanie w planach Rams na następną kampanię.

Bobby Wagner 7 tackles (5 solo), 3 TFL, 2 sacks, 1 PD, 1 INT.

Prawdopodobnie najlepszy w tym sezonie mecz LB Rams.

Michael Hoecht 3 tackles (3 solo), 1 TFL, 2 sacks, 3 QB hits, 1 forced fumble.

Oficjalnie, ekipa z LA znalazła OLB na resztę obecnej kampanii i to jest bardzo duży plus. Minus? Jakim cudem trenerzy Rams nie zauważyli jego predyspozycji do gry na tej pozycji wcześniej? Hoecht ma 25 lat i wygasający po tym sezonie kontrakt. Dużym plusem jest jednak fakt. że będzie ERFA, co oznacza, że podpisze umowę z Rams, jeśli tylko obrońcy tytułu będą tego chcieli.

Podpisanie Bakera Mayfielda z waivers.

Ekipa z LA sięgnęła po Mayfielda we wtorek i moim zdaniem jest to ruch bardzo dobry i jak najbardziej zrozumiały. Zarówno Walford, jak i Perkins nie radzą sobie z prowadzeniem gry podaniowej i żeby mieć jakąś realną szansę na wypróbowanie nowych rozwiązań i realną ocenę graczy, którzy mogą być ważni w następnym sezonie, obrońcy tytułu zwyczajnie muszą grać górą. To w wykonaniu Perkinsa wygląda słabo, a w wykonaniu Wolforda fatalnie. Kolejnym plusem tego ruchu jest fakt, że jeśli Baker odejdzie po sezonie, Rams mogą jeszcze dostać za niego compensatory pick w drafcie 2024 roku:)

Na minus:

Matthew Stafford

I tu robi się mocno nieprzyjemnie. W niedziele Sean McVay potwierdził, że Stafford doznał kontuzji rdzenia kręgowego w odcinku szyjnym. Tego typu uraz należy do szczególnie niebezpiecznych, tym bardziej, że u rozgrywającego po zdarzeniu wystąpiły objawy neurologiczne, w postaci dretwienia kończyn dolnych. Dr David J. Chao, specjalista Ortopedii i Medycyny Sportowej, oraz wieloletni lekarz drużyn NFL ocenił, że Stafforda czeka wybór pomiędzy operacją, a emeryturą. Kontuzja, przy której następuje stłuczenie rdzenia kręgowego w odcinku szyjnym, z reguły niesie za sobą następstwa mechaniczne w obrebie samego kręgosłupa. Albo jest to niestabilność, albo uszkodzony dysk (albo i to i to). Czwartą opcją jest sytuacja, w której energia urazu nie była aż tak duża, ale istniało jakieś przewlekłe schorzenie, które niejako nasiliło konsekwencje zdarzenia. W mojej ocenie sytuacja nie jest tak prosta, jak wybór pomiędzy operacją, a emeryturą. Będąc kolegą po fachu Dr Chao i specjalizując się właśnie w chirurgii kręgosłupa, mogę z czystym sumieniem napisać, że każdy inny wybór niż emerytura, będzie niesamowitym i niepotrzebnym ryzykiem rozgrywającego Rams. Oczywiście, całkowitą skalę problemu znają tylko lekarze Matthew i LA Rams, ale nawet jeśli będzie musiał się poddać leczeniu operacyjnemu, to sama w sobie metoda operacyjna, adekwatna do następstw urazu, może bezwzględnie wykluczać jego dalszą karierę. Nawet jeśli problem mechaniczny dotyczy tylko dysku, to i tak gra jest w mojej ocenie niewarta świeczki. Jeśli Matthew otacza się mądrymi ludźmi, a wierzę, że tak jest, to nie zobaczymy go już na boiskach NFL. No chyba, że w roli trenera.

Co czeka teraz Seahawks? Łatwe, domowe spotkanie z Carolina Panthers.

Co czeka teraz ekipę z LA? Mecz u siebie z Las Vegas Raiders. Potyczka, którą Rams prawdopodobnie mogą wygrać, ale absolutnie nie powinni.

Drugim problemem obrońców tytułu, który miałem poruszyć w serii ,,i co potem” miała być kwestia następnego sternika i potencjalnego następcy Seana McVay. Jednak z uwagi na wieści o problemach Matthew Stafforda, postanowiłem na pierwszy plan wysunąć pozycję rozgrywającego.

Co więc może się wydarzyćw Los Angeles w następnym offseason?

Pierwszym scenariuszem jest pozostanie Stafforda w NFL. Choć w mojej ocenie jest to mało prawdopodobne, to jednak nie całkowicie wykluczone. Co w tej sytuacji? Obrońcy tytułu będą potrzebowali rozgrywającego, który w razie kolejnej kontuzji Matthew, będzie potrafił poprowadzić drużynę, bez potrzeby specjalnej zmiany jej stylu gry. Czy takim QB jest Mayfield? Po trochu tak. Baker potrafił rozgrywać bardzo dobre spotkania i zawsze miał pass first mentality, jednak myślę, że jako free agent będzie celował w drużynę, w której zostanie starterem, albo będzie miał na to realne szanse. W LA, przy zdrowym Staffordzie starterem nigdy nie będzie. Jest jednak jeszcze jeden gracz, który tak na prawdę nie otrzymał pełnego kredytu zaufania w NFL. Zawodnik, którego lubią kibice i którego podpisanie w 100% się obroni. Mowa tu o Gardnerze Minshew. Backup QB Eagles wygasa kontrakt po tym sezonie i szczerze mówiąc, mógłby być idealnym rezerwowym dla Rams.

To jeden ze scenariuszy.

Drugi? Drugi jest taki, że ekipa z LA nie będzie przed draftem wykonywać gwałtownych ruchów, oraz próbować wbić się do pierwszej rundy i poczeka grzecznie na swój wybór na początku round 2. Kto wtedy może być dostępny? I tu zaczyna się zabawa:

Hendon Hooker, Tennessee. 218 lbs, 6-4, 24 lata (25 w styczniu).

3135 YDS, 27 pass TDs, 2 INTs, 175.5 passer rtg, 430 rush YDS, 5 rush TDS w tym sezonie.

Hooker jest często klasyfikowany na czwartym miejscu wśród rozgrywających, a w mojej ocenie ma wszystko, żeby stać się gwiazdą w NFL.

Plusy: atletyczność, siła ramienia, celność krótkich i średnich rzutów, celność rzutów w biegu, przydatność w akcjach biegowych-RPOs, czy QB Runs.

Minusy: Ofensywa Tennessee opiera się na wertykalnym stylu (vertical spread), obecnie niespotykanym w NFL. W tego typu ataku, Hooker ma małe pole do progression read i ciężko powiedzieć, jak będzie sobie z tym radził w NFL.

Tanner McKee, Stanford. 230 lbs, 6-6, 22 lata (23 w kwietniu).

2947 YDS, 13 TDs, 8 INTs, 126.4 passer rtg w tym sezonie.

McKee ma bezsprzecznie wielki talent, ale wydaje się, że jego funkcjonowanie w NFL będzie (przynajmniej na początku) uzależnione od stanu linii ofensywnej ekipy, do której trafi.

Plusy: zaznajomiony z pro-style West Coast offense i play action, arm talent, bardzo dobra celność, umiejętność poruszania się w kieszeni.

Minusy: atletyczność, wolny przy dropbacks, żadna gra biegowa, rzuty do linii do poprawienia.

Anthony Richardson, Florida. 232 lbs, 6-4, 22 lata (23 w maju).

2549 YDS, 17 TDs, 9 INTs, 131 passer rtg, 654 rush YDS, 9 rush TDs w tym sezonie.

Jeden z najbardziej wszechstronnych QBs w tym drafcie, chociaż nie jestem do końca przekonany, czy akurat takiego profilu gracza potrzebują Rams.

Plusy: świetny runner, arm talent, atletyczność.

Minusy: gra podaniowa z kieszeni do poprawy, musi nauczyć się zmieniać trajektorie swoich rzutów, zdecydowanie wymaga szlifu.

Will Levis, Kentucky. 232 lbs, 6-3, 23 lata (24 w czerwcu).

2406 YDS, 19 TDs, 10 INTs, 151,9 passer rtg w tym sezonie.

Z Levisem jest o tyle trudna sytuacja, że najprawdopodobniej ,,pójdzie” pod koniec pierwszej rundy draftu. Bez wątpienia McVay i Snead będą go bacznie obserwować, choćby z uwagi na Liama Coena, byłego OC Kentucky Wildcats, a obecnie koordynatora ofensywy Rams.

Plusy: zaznajomiony z kombinacją west coast offense i zone-read scheme, arm talent, mobilność w red zone, umiejętność przedłużania zagrywek, siła, mechanika, płynność przy play action i dropbacks.

Minusy: poruszanie się w kieszeni, gra pod presją.

Wart wspomnienia:

Bo Nix, Oregon. 213 lbs, 6-2, 22 lata (23 w lutym).

3389 YDS, 27 TDs, 6 INTs, 167 passer rtg, 504 rush YDS, 14 rush TDs w tym sezonie.

Liczby Nixa w tym roku są, łagodnie mówiąc absurdalne. Może okazać się absolutnym stealem drugiego dnia draftu.

Plusy: mobilność, arm talent, quick release, dobry rzut on the run, umiejętność unikania pass rush, kreatywność.

Minusy: niepotrzebne przyspieszanie progression read, musi poprawić umiejętność manipulowania defensywą, poruszanie w kieszeni.

Trzeci scenariusz to agresywne ruchy ekipy z LA i trade up po pick na początku pierwszej rundy draftu. Którzy z rozgrywających mogą w takim wypadku trafić do ekipy z LA?

C.J. Stroud, Ohio State. 218 lbs, 6-3, 21 lat (22 w październiku).

3340 YDS, 37 TDs, 6 INTs, 176,2 passer rtg w tym sezonie.

Stroud to jeden z dwóch najlepszych rozgrywających draftu 2023 (choć w mojej opinii podium uzupełnia Hooker, niekoniecznie na trzecim miejscu). QB Ohio State, pomimo tylko 21 lat wygląda na gracza bardzo dobrze już ukształtowanego. Jeśli on nie jest pewniakiem do zostania gwiazdą w NFL, to nie wyobrażam sobie kto jest.

Plusy: celność, szczególnie przy długich rzutach, mobilność, przewidywanie, czytanie defensywy, poruszanie się w kieszeni i unikanie pass rush, przywództwo i kierowanie ofensywą.

Minusy: dropbacks do poprawienia, footwork (stroud ma tendencje do częstego stawania na palcach w kieszeni, przez co nie jest w stanie w 100% prawidłowo ustawić tułowia do rzutu), starter najprawdopodobniej dopiero od sezonu 2023/24.

Bryce Young, Alabama. 194 lbs, 6-0, 21 lat (22 w lipcu).

3007 YDS, 27 TDs, 5 INTs, 156,5 passer rtg, 195 rush YDS, 4 rush TDs w tym sezonie.

Stroud i Young. W rankingach pozycji QB przed przyszłorocznym draftem, to ta dwójka najczęściej zajmuje pierwsze i drugie miejsce. W róźnych konfiguracjach. Kolejny pewniak do podbicia NFL.

Plusy: inteligencja, unikanie pass rush, szybkie czytanie defensywy i szybkie decyzje, celność przy krótkich i średnich rzutach, umiejętność przedłużania akcji grą biegową.

Minusy: długie podania (Young za bardzo próbuje dopieścić rzut i wykonać idealne długie zagranie, zamiast zagrać piłkę i dać jego skrzydłowym o nią powalczyć. Arm talent nie stanowi tu problemu). To chyba jedyny element jego gry do poprawy.

Czwarty scenariusz, to sięgnięcie po już ukształtowaną gwiazdę NFL. Kto może być dostępny we free agency 2023?

Lamar Jackson, Baltimore Ravens, 25 lat.

Rozgrywający nie doszedł do porozumienia z Ravens w sprawie nowej umowy i jego kontrakt wygasa z końcem tego sezonu. Włodarze ekipy z Baltimore mogą jednak otagować go na kilka sposobów:

  • exclusive tag- taka przyjemność będzie ich kosztować +/- 46 milionów, ale zapewni usługi Jacksona w kolejnej kampanii.
  • Non-exclusive tag- przy takim rozwiązaniu Lamar będzie mógł negocjować z innymi ekipami, a po ich zakończeniu Ravens będą mogli albo pozwolić mu odejść (wtedy dostaną dwa compensatory picks w pierwszej rundzie draftu), albo wyrównać ofertę i zatrzymać zawodnika w zespole. Koszty to ok 32 milionów.
  • Transition tag- nieco mniejsze koszty niż przy non-exclusive tag, ale bez prawa do compensatory picks.

Ruchy Ravens będą zależeć od tego, czy będzie istniała realna szansa na podpisanie przez Jacksona nowej, długoletniej umowy, na warunkach satysfakcjonujących finansowo obydwie strony. Jeśli takiej nie będzie, nie widzę sensu na przeciąganie sprawy. Przy olbrzymich kontraktach Watsona, Stafforda, Allena, Rodgersa, czy Mahomesa, trudno się spodziewać, że Lamar da zniżkę Ravens, więc potencjalne dalsze negocjacje nowej umowy, z czasem wcale nie będą łatwiejsze.

Tom ,,The GOAT” Brady, TB Buccaneers, 45 lat.

Krótkotrwała opcja, ale za to jaka!!! Podpisanie kontraktu z najlepszym zawodnikiem w historii FA, połączone z mądrymi ruchami w zakresie O-line, RBs i defensywy, dałoby Rams tak naprawdę momentalny powrót na najwyższy poziom. Konkurencja będzie jednak wielka i ciężko powiedzieć, jak na swoją przyszłość zapatruje się sam GOAT.

To koniec tej edycji ,,i co potem”. Za tydzień pod lupą znajdzie się Head Coach Sean McVay. Już teraz serdecznie zapraszam.

***

Na koniec przypominamy, że mamy swoją, dedykowaną grupę na facebooku. Zapraszamy do dołączenia.

https://www.facebook.com/groups/464888500937826/

Categories

AKTUALNOŚCI, NFL, NFL, Wpisy

Tags

, ,

nflpolska View All

Zostaw odpowiedź

Odkryj więcej z NFLPolska

Zasubskrybuj już teraz, aby czytać dalej i uzyskać dostęp do pełnego archiwum.

Czytaj dalej