Skip to content
Posted by nflpolska AKTUALNOŚCI

Z notatnika Rams #12 i co potem cz3

14 tydzień rozgrywek to spotkanie w Los Angeles z Las Vegas Raiders, kolejną drużyną, która rozgrywa rozczarowujący sezon. Zapraszamy na relację, którą przygotował Maciej Michalec.

Ekipa Seana Mcvay’a przystępowała meczu z bilansem 3-9 i po sześciu porażkach z rzędu. Obecna kampania jest dla sternika Rams najgorszą w karierze trenerskiej, a co gorsza, przed sezonem nic nie wskazywało na aż taki zjazd obrońców tytułu. Ekipa z LA sprowadziła Bobby’ego Wagnera i Allena Robinsona, w drużynie pozostali Donald, Ramsey, solidna linia ofensywna i secondary, oraz zdrowy Stafford i OPOTY Cooper Kupp. W perspektywie był również powrót OBJ-a. Wszystko zapowiadało playoffs i walkę o Super Bowl. Zapowiadało, ale obecny sezon zweryfikował te przewidywania. Rams od początku borykali się z kontuzjami linii ofensywnej, w końcu wypadł też Donald, Kupp i potencjalnie definitywnie Stafford. Z najlepszej ekipy w NFL i jednego z faworytów obecnej kampanii, Rams stali się drużyną, która tak naprawdę powinna zacząć tankować, żeby zyskać jak najwięcej przed nadchodzącym draftem i ustawić się w najdogodniejszej pozycji do zbliżającej się przebudowy.

Naprzeciwko stanęli Raiders. Ekipa, która podobnie jak ich rywale, rozgrywa słaby sezon. I tego również nic nie zapowiadało. Nowa umowa Dereka Carra, oraz pozyskanie Devante Adamsa i Chandlera Jonesa sprawiły, że apetyty w Las Vegas były spore. Tym bardziej, że Raiders zagrali w zeszłorocznych playoffs. Realia obecnej kampanii również zweryfikowały te oczekiwania. Z bilansem 5-7, Raiders zajmowali trzecie miejsce w dywizji AFC West, jednak ich szanse na playoffs były już znacznie większe, w porównaniu do tych ekipy z LA. Więc, zmotywowani Raiders, czy tankujący Rams? Zapraszam do lektury.

*

Pierwsze punkty meczu padły łupem gości. TD, po 1-jardowym biegu zdobył Josh Jacobs:

Po celnym extra point było już 7-0.

Do końca pierwszej kwarty oglądaliśmy jeszcze dwie akcje punktowe. Obydwie ekipy trafiły Field Goals i na tablicy widniał wynik 10-3.

Druga odsłona spotkania obfitowała bardziej w błędy obydwu ekip, niż w akcje punktowe.

Najpierw Daniel Carlson trafił FG z 31 jardów, wyprowadzając gości na prowadzenie 13-3. Później błąd popełnili Rams. Przy 1st&10, na 23 jardzie połowy LV, Cam Akers próbował biegu środkiem, ale świetnie w tej sytuacji zachował się Chandler Jones. DE Raiders zdołał wybić piłkę z rąk running backa Rams i jeszcze dopaść do futbolówki:

Po stracie wydawało się, że goście wbiją teraz gwóźdź do trumny podopiecznych Seana McVay. Tak się jednak nie stało. Przy 3rd&5, na dziesiątym jardzie połowy LA, Derek Carr podawał środkiem do Macka Hollinsa. Zagranie było jednak za słabe i bardzo niecelne, co zaskutkowało przechwytem Ernesta Jonesa:

Druga odsłona meczu zakończyła się wynikiem 13-3 na korzyść gości. Poza kilkoma błędami, Raiders kontrolowali spotkanie i nic nie zapowiadało jakiegoś zrywu podopiecznych Seana McVay. Gdyby ofensywą dyrygował Walford, lub Perkins, można by było spokojnie wyłączyć TV i dopisać ,,W” Raiders. U steru był jednak Baker Mayfield.

W trzeciej kwarcie meczu wynik nie uległ zmianie.

Ostatnią odsłonę rozpoczęli goście i ponownie zapunktowali. Daniel Carlson trafił FG z 36 jardów, wyprowadzając ekipę z LV na prowadzenie 16-3.

Od tego momentu… grali już tylko Rams.

W swoim kolejnym posiadaniu gospodarze zdołali wreszcie zgarnąć pełną pulę. TD po 1-jardowym biegu zdobył Cam Akers:

Po trafionym extra point Rams zniwelowali stratę do 6 oczek.

Kolejne posiadanie Raiders zakończył fantastyczny punt na 2 jard połowy LA.

Podopieczni Seana McVay mieli niespełna dwie minuty na odmienienie losów meczu i nie mieli w dodatku timeouts. I tu pojawił się Baker Mayfield.

Pierwsze zagranie drive’a, którego adresatem był Tutu Atwell było niecelne. Kolejne już złapał i zdołał zaliczyć 8 jardów, dając trochę luzu Mayfieldowi w kieszeni. W trzecim Baker rzucił pick, ale na boisko poleciały flagi. Werdykt? DPI Amika Robertsona i pierwsza próba z 22 jarda własnej połowy.

Kolejna akcja to sack na Mayfieldize, autorstwa Masona Crosby’ego i Chandlera Jonesa i… kolejna flaga. Tym razem penalty (unsportsmanlike conduct) na konto Jerry’ego Tillery:

Kolejny 1st down, teraz z 28 jarda, tym razem jednak bez błędów i bez pomocy zebr. Kapitalny, 32- jardowy rzut do Bena Skowronka i Rams na połowie LV:

Kolejne dwa zagrania to celne, krótkie rzuty do Malcolma Browna i Bena Skowronka. Efekt? Meldunek na 23 jardzie połowy gości i szybki spike przy pierwszej próbie.

Zegar zatrzymany, 16 sekund do końca, 2nd&10:

Ta akcja przypominała mocno wyczyny Matthew Stafforda w czwartych kwartach spotkań zeszłego sezonu.

Celne extra point i Rams na prowadzeniu 17-16.

Raiders mieli już tylko 10 sekund na odmienienie losów meczu i trudno się było spodziewać, że wynik ulegnie jeszcze zmianie. I nie uległ. Spotkanie zakończył niecelny rzut Carra do Devante Adamsa i pick Taylora Rappa:

Mecz zakończył się zwycięstwem gospodarzy 17-16.

Rams wrócili z dalekiej podróży i dobrze było zobaczyć solidny występ Bakera Mayfielda, jednak szanse na postseason są w przypadku podopiecznych Seana McVay iluzoryczne i nie do końca rozumiem czemu miała służyć ta wygrana. Ryzykowne akcje, testowanie rozwiązań na następny sezon, kombinacji routów, czy nowych ustawień, to jestem w stanie zrozumieć. ,,W” po jakiś spektakularnych zagraniach również. Ale to? To był mecz, który Sean McVay zwyczajnie chciał wygrać i osobiście nie rozumiem po co? Nawet gdyby jakimś cudem Rams dotoczyli się do playoffs, to nie mają najmniejszych szans na zagranie w Super Bowl. Gra niewarta świeczki, która osłabi tylko pozycję ekipy z LA w nadchodzącym drafcie. Może miał to być tzw ,,statement”, a może zwyczajnie McVay nie potrafi odpuszczać. Jak było, nie wiem. Wiem za to, że pomimo braku wyboru w pierwszej rundzie draftu, ekipa z LA może w nim zgarnąć naprawdę dobrych zawodników, jeśli będzie dostatecznie wysoko.

Zawodnik meczu:

Baker Mayfield 22/35, 230 YDS, 1 TD, 0 INTs, 91,4 passer RTG.

Trzeba przyznać, że Baker stanął na wysokości zadania, a czasu na przyswojenie playbook Seana McVay miał niewiele. Zdaję sobie sprawę z tego, że u części (kto wie, może i dużej) kibiców Rams, występ Mayfielda może stanowić pewne światełko w tunelu, ale wystarczy spojrzeć na statystyki jego kariery, aby momentalnie stonować nadmierny optymizm:

Sezon Występy Jardy TDs INTs Cmp% Rating
2018 14 3725 27 14 63,8 93,7
2019 16 3827 22+3 rush TD 21 59,4 78,8
2020 16(+2 PO) 3563(+467 PO) 26(+4 PO)+1 rush TD 8(+1 PO) 62,8(62 PO) 95,9(94 PO)
2021 14 3010 17+1 rush TD 13 60,5 83,1
2022 8 1543 7 6 58,5 76,8

Czy Mayfielda czeka jakiś dłuższy pobyt w LA? To oczywiście zależy od wielu czynników i szczerze, bardzo trudno jest teraz przewidzieć, kto i na jak długo będzie dowodził ofensywą aktualnych mistrzów NFL w najbliższym czasie.

Na plus:

Taylor Rapp 3 tackles (1 solo), 1 PD, 1 INT

Ernest Jones 5 tackles (1 solo), 1 PD, 1 INT

Bobby Wagner 14 tackles (6 solo)

Van Jefferson 2/4 TGTS, 44 YDS, 1 TD

Ben Skowronek 7/8 TGTS, 89 YDS.

Oprócz Bakera do tych zawodników nie można mieć jakiś większych zastrzeżeń. Na szczególną uwagę zasługuje personalny rekord receptions i rec YDS Bena Skowronka.

Co czeka teraz na Raiders? Spotkanie u siebie z NE Patriots.

Co czeka teraz Rams? Wtorkowa potyczka na Lambeau przeciwko Green Bay Packers.

W trzeciej części ,,i co potem?” postanowiłem zająć się posadą HC Rams.

Obecna kampania w wykonaniu Seana McVay jest, łagodnie rzecz ujmując, rozczarowująca. Od ,,lets run it back”, ekipa płynnie przeszła w stan zbliżającej się przebudowy, która niekoniecznie będzie przeprowadzana przez obecnego Head Coacha. McVay popełniał w tym sezonie poważne błędy, zarówno przy playcalling, jak i rotacji swoimi zawodnikami. Ciężko powiedzieć, czy obecna sytuacja to chwilowy zjazd i po przebudowie Sean wróci do formy, czy może sternik Rams zwyczajnie ma już dosyć i stracił zapał do trenerki. Scenariusze na offseason są dwa: albo zostanie, albo odejdzie.

Jeśli zostanie (chociaż jeśli odejdzie również), nieuniknione będą zmiany na kluczowych stanowiskach trenerskich, na czele z koordynatorem defensywy. Czas Raheema Morrisa dobiega (wreszcie) końca i bardzo interesujące będzie, kto go zastąpi. Oto moi faworyci:

Vic Fangio

Fangio pełni obecnie rolę defensywnego konsultanta w Philadelphia Eagles i chodzą powoli słuchy o jego chęci powrotu do trenerki. Nie widzę lepszego miejsca na odbudowanie reputacji, niż objęcie defensywy LA Rams. Tym bardziej, że były DC Brandon Staley zaszczepił już w ,,tej części Los Angeles” szkołę Fangio i za jego czasów obrona wyglądała naprawdę dobrze. W mojej opinii, jeśli Vic będzie zainteresowany, to Rams nie muszą dalej szukać.

Jesse Minter, DC Michigan Wolverines.

Koordynator defensywy Michigan jest młodym (39 lat), ale już bardzo doświadczonym szkoleniowcem. Rolę DC pełnił w trzech różnych programach akademickich: Indiana State (2011-12), Georgia State (2013-2016) i Vanderbilt (2021). W latach 2017-2020 był asystentem defensywy i DBs coach w Baltimore Ravens. W trakcie jego pobytu w Maryland, Ravens byli w czołówce NFL, jeśli chodzi o statystyki defensywne, wygrali NFC North dwukrotnie i trzy razy awansowali do playoffs. Posadę w Michigan objął w lutym tego roku. W obecnym sezonie NCAA Wolverines imponowali defensywą (trzecie miejsce w klasyfikacji Yards per game allowed, piąte w points/ game allowed, trzecie pod względem passer rtg allowed, czy trzecie jeśli chodzi o rush yards allowed/game). Zwieńczeniem postawy drużyny, w tym jej formacji obronnej, będzie występ w półfinale College Football Playoff przeciwko TCU (31.12.2022r).

Co Minter mógłby wnieść do defensywy Rams? Przede wszystkim świeżość i oryginalne, nowe rozwiązania, które działały w NCAA i nie widzę przeszkód, żeby zadziałały w NFL.

Jim Schwartz, Senior Defensive Assistant Tennessee Titans

Schwartz jest wymieniany w gronie trenerów, którzy od przyszłego sezonu obejmą stanowisko koordynatora defensywy w jednym z klubów NFL i patrząc na jego doświadczenie, nie ma się czemu dziwić:

Coach, który jest niejako synonimem Wide 9 front, świetnie zaadaptował swój system w Tennessee i połączył go z ustawieniem z dwóch deep safeties, poprzez znacznie częstsze użycie Quarters defense.

Co może wnieść do Rams? Przede wszystkim doświadczenie i schematy, które zwyczajnie działają w NFL od wielu lat.

Ejiro Evero, DC Denver Broncos

Koordynator defensywy z Denver ma moim zdaniem największe szanse na zastąpienie Raheema Morrisa. Przedstawiciel min szkoły Vica Fangio spędził 5 lat w organizacji Rams i jest obecnie wschodzącą gwiazdą w NFL. Jeśli Broncos nie dadzą mu posady HC, będzie najprawdopodobniej murowanym faworytem do objęcia defensywy w LA.

Wracając do aktualnego sternika Rams, pora na scenariusz, w którym odchodzi z trenerki i zgarnia ciężkie miliony w jednej z największych stacji telewizyjnych w US. Kto w takim razie może go zastąpić?

Brian Callahan, OC Cincinnati Bengals

Callahan jest jednym z trenerów, wymienianych w gronie kandydatów do objęcia jednej z drużyn NFL w następnym sezonie. Tym co go cechuje, jest świetna współpraca z rozgrywającymi i dostosowanie do nich schematów ofensywy. 38-latek odniósł niesamowity sukces z Joe Burrowem, ale trzeba pamiętać, że swego czasu znalazł również nić porozumienia z … Matthew Staffordem (Callahan był trenerem QBs w Lions, w latach 2016-17).

Co może wnieść do Rams? Bez wątpienia świeżość i dostosowanie schematów ataku, do swojego rozgrywającego (a nie odwrotnie).

Brian Johnson, QB coach Philadelphia Eagles

Kolejny trener, który świetnie prowadzi rozgrywających, a najlepszym tego świadectwem, jest obecna kampania w wykonaniu Jalena Hurtsa. Nie jest to jednak jedyny QB, z któym współpraca przebiegała tak dobrze. Kolejnym, za czasów Johnsona jako OC Florida Gators, był Kyle Trask. W 2020 roku Trask rzucił 43 przyłożeń, 8 INTs, 4283 jardów, przy passer rating 180, co dało mu second All-American team i finał Heisman Trophy.

Co może wnieść do Rams? Świetny developement rozgrywających, młodość i rozwiązania, których NFL jeszcze nie zna. Dokładnie tak było w przypadku Seana McVay.

Ben Johnson, OC Detroit Lions

Kandydatura koordynatora ofensywy z Detroit to bardzo ciekawa opcja. On również współpracował z Matthew Staffordem w Detroit Lions (w latach 2019-21), kiedy to pełnił rolę offensive quality control coach i TEs coach. Tym, co najbardziej przemawia na jego korzyśc jest fakt, że jest odpowiedzialny za niesamowity skok jakościowy ataku Lions, będąc ich głównym playcallerem. Ofensywa z Detroit jest w tym sezonie czwarta w Yards per game, siódma pod względem pass YDS per game, jedenasta w rush YDS/game, i piąta (!!!!!!!) w points per game. Jest również najskuteczniejsza w redzone w całej NFL. Przy Johnsonie Jared Goff wygląda, jak QB w swoim primie z czasów Seana McVay (w tym sezonie ósmy w jardach, dziewiąty w Yards per attempt, siódmy w passer RTG, piąty w TDs, tylko 7 INTs!!!).

Co może wnieść do Rams? Jeśli potrafił tak podnieść poziom Goffa i ofensywy Lions, to można tylko sobie wyobrazić, czego mógłby dokonać w LA. Mój osobisty faworyt do objęcia ekipy w przypadku odejścia Seana McVay.

To koniec tej części ,,i co potem„. Za tydzień Linia Ofensywna. Serdecznie zapraszam.

Autor: Maciej Michalec

***

Na koniec przypominamy o naszym podcascie:

oraz grupie, zachęcamy do dołączenia!

https://www.facebook.com/groups/464888500937826/

Categories

AKTUALNOŚCI, NFL, NFL, Wpisy

Tags

,

nflpolska View All

Zostaw odpowiedź

Odkryj więcej z NFLPolska

Zasubskrybuj już teraz, aby czytać dalej i uzyskać dostęp do pełnego archiwum.

Czytaj dalej