TOP 3 – week 6
Podsumowujemy week 6 naszym TOP 3. Kto zasłużył na wyróżnienie, kto rozczarował, jakie jest nasze zdarzenie tygodnia po pierwszej kolejce sezonu zasadniczego? Zapraszamy!
Na wstępie, zapraszamy na najnowszy odcinek naszego podcastu.
Jeśli chcielibyście dołączyć do #TeamNFLPolska i nas wesprzeć na serwisie Patronite, szczegóły znajdziecie na https://patronite.pl/nflpolska.com
lub klikając przycisk ->
Z góry bardzo serdecznie dziękujemy! Dzięki temu wsparciu możemy funkcjonować i się rozwijać.
***
Wyróżnienie tygodnia:
Adrian Glejzer: NFC North
W ostatni weekend Vikings pauzowali, z bilansem 5-0 zajmując pierwsze miejsce w konferencji NFC. Mimo perfekcyjnego bilansu muszą się oglądać za siebie, bo wszyscy rywale z dywizji zdecydowanie wygrali swoje spotkania. Packers pokonali Cardinals 34 do 13, Bears wygrali z Jaguars 35 do 16, a Lions roznieśli Cowboys 47 do 9. W efekcie NFC North została pierwszą dywizją w historii, w której wszystkie drużyny po szóstej kolejce mają przynajmniej cztery zwycięstwa. Ich dominacja nad resztą ligi jest niepodważalna – są czterema drużynami z najlepszą różnicą między punktami zdobywanymi i traconymi w tym sezonie. W pewnym momencie ich szalone tempo wyhamuje, bo zaczną grać przeciwko sobie (np. Vikings grają z Lions w tę niedzielę), ale aktualnie NFC North zmierza do bycia pierwszą dywizją w historii NFL, która pośle wszystkie swoje zespoły do rozgrywek playoffowych.
Teresa Stróżyńska: cyferki wykręcone przez Tampę w meczu z Saints
Mecz wydawał się wyrównany, a przynajmniej po pierwszej połowie. Najpierw Tampa dwukrotnie zameldowała się w polu punktowym gospodarzy i dobiła wynik udanym kopnięciem na bramkę. Potem to Święci zaliczyli trzy przyłożenia i dwa celne fg. Nie dość, że dogonili wynik, to jeszcze na przerwę schodzili prowadząc na tablicy wyników. Druga połowa już nie była taka wyrównana.Można nawet powiedzieć, że w całości należała do Bucs. Saints nie zawitali już w pole punktowe gości, a nawet nie przeszli tyle boiska, by móc spróbować zdobyć chociaż 3 punkty. Mieli swoje 15 minut w tym meczu. Dosłownie.
Tampa mimo tego, że trzykrotnie straciła piłkę i była karana 12 razy, to ofensywa w postaci Bakera Mayfielda i spółki zaliczyła łącznie 594 jardy, w 6 z 10 trzecich prób udało im się zdobyć ponownie pierwszą próbę, mieli średnio 8,3 jarda na zagranie, a w czasie posiadania piłki przewyższyli Saints o prawie 8 minut. Sam Mayfield naliczył 325 jardów w podaniach orazcztery przyłożenia. Świetnie poradził sobie bez kontuzjowanego biegacza Rachaada White’a, serwując piłkę do Chrisa Godwina (11 złapanych podań na 125 jardów i dwa przyłożenia) i Seana Tuckera (łącznie zaliczył 192 jardy i również dwa przyłożenia).
Wspomniana ilość jardów zdobyta przez ofensywę Buccaneers to rekord drużyny i czwarty wynik wśród wszystkich drużyn w ciągu ostatnich pięciu sezonów.
***
Rozczarowanie tygodnia:
AG: Cleveland Browns
W poprzednim sezonie Cleveland wygrało 11 spotkań, mimo na jego przestrzeni musieli korzystać z czterech różnych rozgrywających. W tym nie mają problemów zdrowotnych na pozycji, ale chyba chcieliby mieć. Pod wodzą DeShauna Watsona aktualni Browns zaczynają być nazywani najgorszą ofensywą dekady. Nie zdobyli jeszcze w pojedynczym spotkaniu 20 punktów, w żadnym ich ofensywa nie dobiła do 300 zdobytych jardów. Defensywa i special teamy są przyczyną wyrównanej walki w niektórych meczach, ale nawet te dwie formacje zaczynają tracić motywację, widząc jak niewiele ofensywa robi z uzyskanymi posiadaniami. Po niedzielnej porażce ten sezon został już chyba oficjalnie spisany na straty – Cleveland oddali we wtorek Amariego Coopera do Buffalo.
Kiedy Cleveland w latach 2016-17 mieli bilans 1-31, i byli najpewniej najgorszą drużyną NFL w historii… ich ofensywa była bardziej efektywna niż w tym roku.
TS: New Orleans Saints
Choć początek meczu był dla Saints trudny i zapowiadało się, że ekipa z Tampy będzie wyzwaniem (po pierwszej kwarcie przegrywali 17-0), to druga kwarta zdecydowanie należała do nich. W miejsce kontuzjowanego Derrecka Carra postawiono pierwszoroczniaka Spencera Rattlera, który potrzebował pierwszej kwarty, żeby się trochę rozegrać, bo w drugiej atak Saints prezentował się już naprawdę dobrze. Dało to nadzieję, że są w stanie nie tylko postawić się Tampie, ale może nawet z nią wygrać? Defensywa również robiła swoje, trzykrotnie przejęli piłkę, a special team dorzucił return na td,. W samej drugiej kwarcie Saints zdobyli 27 punktów. I to oni po pierwszej połowie schodzili z własnego boiska z przewagą punktową. Jak się okazało, były to jedyne zdobyte przez nich punkty w całym meczu. No cóż, chwila była ulotna i Mayfield ze spółką szybko pokazali Saints, gdzie jest ich miejsce tego dnia. Kiedy wrócili na drugą połowę, nie wpuścili już Saints w swoje pole punktowe ani razu. Ekipa z Nowego Orleanu kompletnie przestała sobie radzić z atakiem Tampy, a ofensywa Saints nie potrafiła wrócić do poziomu skuteczności z drugiej kwarty. Czwartą kwartę rozpoczęli będąc “zaledwie” 10 punktów w plecy (było wtedy 37-27). Jednak mentalnie Bucs wygrali już to spotkanie i zdominowali mecz do reszty. W ostatnich 15 minutach spotkania ofensywa Buccaneers zdobyła 20 punktów.
***
Zdarzenie tygodnia:
AG: Adams i Cooper zmieniają barwy
Karuzela transferowa rozkręciła się trzy tygodnie przed trade deadline! Zdesperowani po poniedziałkowej porażce z Bills, Jets zdecydowali się na sprowadzenie Davante Adamsa z Las Vegas Raiders. W Nowym Jorku wierzą, że skrzydłowy jest brakującym elementem ofensywy, i wiedzą, że muszą się śpieszyć, by korzystać z gry Aarona Rodgersa. 40-letni rozgrywający swoje ostatnie dwa elitarne sezony miał właśnie w duecie z Adamsem, zdobywał wtedy trzecią i czwartą statuetkę MVP w karierze. Jeśli ten sezon nie skończy się sukcesem, Rodgers może na wiosnę ogłosić zakończenie kariery.
Kurz jeszcze nie opadł po tym ruchu, a rywale z dywizji już mieli odpowiedź. Buffalo ma bezpieczną przewagę nad resztą AFC East, ale chcieliby wreszcie awansować do Super Bowl. Brak klasowego skrzydłowego wypełnili, sprowadzając Amariego Coopera z Cleveland. Następca Stefona Diggsa został więc znaleziony – pytanie, czy ten ruch wystarczy, by w styczniu pokonać Kansas w playoffach w konferencji AFC.
Każdy z tych ruchów ma oczywiście drugą stronę medalu. Cleveland i Las Vegas, oddając swoich najlepszych ofensywnych zawodników, wysłały sygnał o poddaniu aktualnego sezonu, rozpoczęciu premeblowań mających na celu powrót do playoffs za rok.
TS: NFC North najmocniejszą dywizją w lidze?
Brzmi trochę dziwnie? Ale jak weźmiemy pod uwagę bilanse wszystkich 4 drużyn, to prezentuje się to właśnie w taki sposób. Cała dywizja ma bilans 17-5, w tym na szczycie jest świetna w tym sezonie Minnesota Vikings, która na ten moment rozegrała 5 spotkań i wszystkie wygrała. Co ciekawe, to pierwsza taka sytuacja od 1970 r., w której każda drużyna z dywizji ma na swoim koncie przynajmniej 4 wygrane mecze w pierwszych 6 kolejkach.
Zostając jeszcze w NFC North, warto wspomnieć, że w Chicago wydarzyło się coś, czego Bears nie osiągnęli w ostatnich 68 latach. A mianowicie zdobycie przynajmniej 5 ofensywnych przyłożeń w swoich dwóch ostatnich meczach w sezonie zasadniczym. A to wszystko dzięki Calebowi Williamsowi. W niedzielnym meczu w Londynie poprowadził Miśki do wygranej nad Jaguars 35-16 (utwierdzając tylko wszystkich dookoła, że to na ten moment strasznie ciężki sezon dla Jags), a tydzień wcześniej zdobyli 36 punktów, wygrywając z Carolina Panthers. Można mówić, że ta druga wygrana była raczej oczywista, jednak dla Bears zapisał się ważny kawałek historii. A sam Caleb Williams również dorobił się ciekawych statystyk. Jest pierwszym rookie qb, który w międzynarodowym meczu rzucił kilka podań na przyłożenie (w Londynie zanotował cztery), ale jest też pierwszym rookie wybranym w drafcie z 1 numerem, który wygrał co najmniej 4 ze swoich 6 pierwszych meczów. Po sześciu kolejkach ma również najwięcej podaniowych przyłożeń niż jakikolwiek inny rookie QB Bears.
*
Mamy też swoją, dedykowaną grupę na facebooku. Zapraszamy do dołączenia.
Categories
