Futbol amerykański z NFLPolska – część pierwsza czyli defensywa i formacje specjalne

Strona 1–2–3–4–5

4-3 defense

Formacja tzw. ,,bazowa” z której można bez problemu przejść w inne ustawienia. Jest najczęściej stosowana przy 1^st i 2^nd down. Prekursor konceptu powstał w 1950r., a twórcą był HC Giants, Steve Owen. Miała to być odpowiedź na kapitalnych w tamtym okresie Cleveland Browns i ich T-formation, zmodyfikowaną przez legendarnego Paula Browna.

Jak widać, w formacji 4-3 mamy dwóch DTackles (lub 1 DT i 1 Nose Tackle), dwóch Defensive ends, trzech LBs, 2x CBs i dwóch safeties. DTackles ustawiają się naprzeciwko LG i RG, a LE i RE po zewnętrznej stronie LT i RT. Takie ustawienie sprawdza się bardzo dobrze przeciwko akcjom biegowym, ale jest też efektywne przeciwko podaniom, szczególnie jeśli dana ekipa dysponuje wszechstronnymi wspomagającymi. Poniżej  trzy warianty tzw. defensive front w formacji 4-3: 4-3 Over, 4-3 Under, 4-3 Wide 9.

 4-3 Over

Jak widać, w tym wariancie NT gra po stronie weak side, natomiast DT w 3 technique od strony strong side. LE gra na strong side na zewnętrzne ramię Tight enda (7T), natomiast RE pozycjonuje się po weak side i gra w zależności od specyficznej zagrywki (5/7/9T). Linebackers grają w systemie Tan-Zero-Tan (Tackle-0 technique-Tackle): Mike LB wypełnia A-gap, Will B-gap, natomiast Sam C-gap.

4-3 Under

W tym ustawieniu DT i NT zamieniają się miejscami, tzn. DT (3 technique) gra na weak side, a NT na strong side. Sam jest ustawiony przy LOS i wypełnia D-gap, Mike i Will kryją odpowiednio B, oraz A-gap. LE i RE ,,okupują” C gaps.

4-3 Wide 9

W tym wariancie DT (3T) gra na strong side, natomiast Nose Tackle na weak side. LE i RE są ustawieni szeroko (9 technique). Mike pokrywa A-gap, natomiast Sam i Will C-gaps.

Poniżej przykładowe ustawienia w formacji 4-3:

Schemat 4-3 jest stosowany przez wiele drużyn w NFL, m.in. przez ekipę z Waszyngtonu, Kansas City, wcześniej przez drużynę z SF, a od obecnego sezonu w NY Jets.

4-4

Formacja w skład której wchodzi czterech defensywnych liniowych (2xDT, LE, RE), czterech LBs, Safety i dwóch corners. Ustawienie to miało swoje początki już w latach czterdziestych ubiegłego wieku. Standardowo jest to formacja przeciwko biegowi, ale ma również spore zastosowanie w akcjach typu blitz. Ustawienie to daje duże pole do manewru, jeśli chodzi o ukrywanie blitzu i krycia, ale wymaga też od zawodników bardzo dużej wszechstronności, ponieważ z akcji na akcje LB może być zmuszony do grania krycia strefowego, Man2Man, czy pass rush. Wszystko w zależności od zagrywki.

5-2

Ustawienie, które ma dwie modyfikacje. Pierwszą jest 5-2 Eagle, którego autorem był Earle (Greasy) Neale, HC Philadelphia Eagles oraz 5-2 Oklahoma, autorstwa Buda Wilkinsona, legendarnego trenera Oklahoma University.

Wersja ,,Eagle” była szczególnie popularna od późnych lat czterdziestych, do mniej więcej 1957 roku. Sukces NY Giants (mistrzostwo NFL) z 1956 roku, głównie za sprawą 4-3 defense Steve’a Owena zapoczątkował szeroką zmianę ustawień defensywnych w NFL. Wariant 5-2 Eagle był prekursorem obrony 4-6 Buddy’ego Ryana.

Wersja ,,Oklahoma” jest modyfikacją wariantu Earle’a Neale’a. W tej wersji zwiększono nieco przestrzeń pomiędzy NT a DTs, a linebackers zajmują pozycje nieco dalej od LOS oraz są ustawieni bliżej siebie.

4-6, Nickel, 4-2-5, Big Nickel, Dime, Quarter, Dollar, Prevent, Goal Line tekst strona 4 (z 5) -> klik

Strona 1–2–3–4–5