Futbol amerykański z NFLPolska – część pierwsza czyli defensywa i formacje specjalne

Strona 1–2–3–4–5

4-6

Defensywa stworzona przez Buddy’ego Ryana, DC Chicago Bears. Charakteryzuje się tym, że D Line jest przesunięta w stronę tzw. ,,weak” (przeciwną do Tight Enda drużyny atakującej), a Outside Linebackers grają po ,,strong side” (strona Tight Enda). Była to bardzo innowacyjna taktyka, popularna w latach osiemdziesiątych minionego wieku.

Przykładowe ustawienia:

Nickel

Formacja, która powstała w 1960 roku i której autorem był Jerry Williams, DC Philadelphia Eagles. Pierwotnie ustawienie zakładało czterech liniowych, dwóch LBs i pięciu DBs (defensive backs: corners lub safeties). Obecnie funkcjonuje wiele modyfikacji tej taktyki:

Jak widać ustawienia różnią się znacząco, jeśli chodzi o pozycjonowanie i liczbę DEs czy LBs, a jedyną stałą jest piątka DBs.

Nazwę ,,Nickel” wymyślił George Allen, wtedy DC Chicago Bears. Formacja jest w niezła przeciwko biegowi, ale jej głównym zadaniem jest obrona przeciwko akcjom podaniowym.

Odmianą Nickel D jest ponadto formacja 4-2-5 autorstwa Gary’ego Pattersona, HC TCU.

Ustawienie zakłada czterech liniowych, dwóch LBs, oraz 5 DBs na boisku, z czego dwóch to hybrydy OLB/SS, czyli silni zawodnicy grający dobrze blitz, przeciwko biegowi, a także świetnie kryjący strefowo.

Big Nickel

Jest to formacja, która powstała końcem lat osiemdziesiątych minionego wieku, a której autorem był Fritz Shurmur, DC Green Bay Packers, z którymi zdobył SB w 1996 roku. NY Giants wygrali z nią SB w 2011 roku. Jest to też podstawowy schemat defensywny Billa Belichicka, HC NE Patriots, którego osiągnięcia są bardzo dobrze znane współczesnym fanom futbolu amerykańskiego.

Ustawienie zakłada trzech safeties na boisku w tym samym czasie. Daje to znacznie większe możliwości przeciwko akcjom podaniowym, przy nadal dobrym zabezpieczeniu przeciwko biegowi, szczególnie jeśli dodatkowy safety ma dobre warunki fizyczne i gra odpowiednio twardo.

Dime

Formacja zakładająca czterech liniowych, jednego LB i sześciu DBs na boisku. Jest używana tylko przeciwko akcjom podaniowym, przeciwko formacjom z czterema skrzydłowymi, bez Tight Enda. Taktycznie, obecność Tight Enda (wysokiego, silnego zawodnika) wyklucza (a przynajmniej powinna) wystawienie sześciu DBs w tym samym czasie.

Przykładowe modyfikacje w formacji Dime:

Quarter

Formacja używana tylko i wyłącznie przeciwko akcjom podaniowym i tylko wtedy, kiedy przeciwnik ma do zdobycia bardzo dużą liczbę jardów. Ustawienie najczęściej zakłada trzech defensywnych liniowych (DT, RE, LE), jednego LB oraz siedmiu DBs.

Przykłady:

Dollar

Ustawienie zakładające aż ośmiu DBs na boisku. Tak jak formacja Quarter, jest stosowane tylko w przypadku akcji podaniowych, przy 3^rd i 4^th down oraz gdy przeciwnik ma dużą ilość terenu do zdobycia.

Prevent

Najbardziej ,,ekstremalne” z ustawień zabezpieczających przed długimi podaniami. Stosowane jest czasem przy 3^rd lub 4^th down, w sytuacjach gdy przeciwnik musi zdobyć dużą liczbę jardów oraz w końcówce meczu, w którym ekipa broniąca prowadzi różnicą dziewięciu lub więcej punktów. Formacja zakłada siedmiu DBs na boisku, z czego trzech jest wycofanych bardzo daleko od LOS.

Goal Line

Ustawienie stosowane przeciwko Run Heavy formations blisko własnej endzone, w sytuacji, gdy przeciwnik ma małą liczbę jardów do zdobycia i prawie na pewno będzie grał po ziemi. Ustawienie zakłada jak największą liczbę zawodników grających dobrze przeciwko biegowi oraz tylko dwóch DBs na boisku, najczęściej dwóch strong safeties.

Odmiany:

Goal Line 5-3

Goal Line 6-2

Kick Return, Onside Recover, Punt Return, Field Goal block i Punt block tekst strona 5 (z 5) -> klik 

Strona 1–2–3–4–5